Over Kim Verhaeghe

Avatar of Kim Verhaeghe

Kim Verhaeghe is redacteur en online coördinator bij Eos.

Op Eos blogt schrijven de redacteurs van Eos over het reilen en zeilen op de redactie en over wat hen bezighoudt of verwondert in de wetenschap.

 

Alle Posts door Kim Verhaeghe

 
 

Fatale selfies

Geschreven 22 december 2016

Het aantal gevallen van ‘dead by selfie’ was nooit groter dan in 2016. Een jongen van zestien is in februari gestorven in Chennai in India toen hij werd gegrepen door een trein. De jongen wilde een selfie nemen met de aankomende trein, maar hij wachtte iets te lang tot de trein goed was gekadreerd. In maart schoot een 43-jarige man uit Washington zichzelf per ongeluk een kogel door het hoofd toen hij een selfie nam met zijn wapen. In mei... lees verder

De pasta-tegen-de-muur-gooi-test

Geschreven 1 december 2016

Spaghetti is gaar als hij tegen de keukenmuur blijft plakken. Zelfs wie niet vaak in de keuken staat, weet dat. Zowat overal ter wereld gooien would-be chefs pastaslierten tegen de muur. Behalve in Italië. Daar proeven ze gewoon. Er lijkt logica in deze simpele keukentest te zitten. We beginnen altijd met droge pasta die niet aan elkaar kleeft en we eindigen met gare pasta, die in een grote meelbal klit als je niet oplet. Conclusie: ongare pasta kleeft niet, gare... lees verder

Dokter, ik heb mijn smartphone ingeslikt

Geschreven 2 november 2016

Het is algemeen geweten dat peuters dingen inslikken. Knikkers, muntjes, batterijen. Zowat alles wat in hun handjes past, gaat ook door hun keel, denken ze. En dan met mama of papa naar de spoed. Ook volwassenen slikken wel eens zaken in die niet ingeslikt horen te worden. Zij doen dat meestal ongewild en vooral tijdens het eten. De belangrijkste oorzaak is vraatzucht, maar ook een slecht zicht doet visgraten en kippenbeentjes in de keelholte verdwijnen. Ook na de maaltijd laat... lees verder

De Universele Wet der Metalness

Geschreven 17 augustus 2016

Welk woord is het meest metal van allemaal? Zoals elk muziekgenre heeft ook metal zijn ongeschreven etiquette. Voor een buitenstaander kan het moeilijk zijn om in te schatten wat metal is en wat niet. Al is het eigenlijk vrij eenvoudig. De kop van een vleermuis afbijten is metal, de eendjes voederen in het park niet. Een fles whisky als ontbijt is metal, een smoothie met kiwi en goji-bessen is dat niet. Goji-ra is dan weer wel metal, want dat is... lees verder

Herdenk de necrofiele eend

Geschreven 23 mei 2016

Op 5 juni, om vijf voor zes precies, vindt op het gazon naast het glazen nieuwbouwpaviljoen van het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam een opmerkelijk ritueel plaats. Dan komt conservator Kees Moeliker naar buiten met een geconserveerde mannetjeseend in zijn hand. Hij hijst de eend richting hemel, want ook eenden gaan daarheen na hun dood, waarna hij een moment van bezinning houdt. Dat doet Moeliker elk jaar sinds 5 juni 1996. Soms is hij vergezeld van een klein publiek. Soms staat... lees verder

De vacuümverpakte lelijkerd

Geschreven 10 mei 2016

Paleontologen graven elke week wel ergens een dinosaurus of een ander prehistorische beest op. De communicatiedienst van hun onderzoeksinstelling maakt de vondst wereldkundig en steekt dan meestal een prentje bij het persbericht hoe het dier er had kunnen uitzien. In de meeste gevallen overvalt mij dan een gevoel van medelijden. Wat waren die beesten lelijk. De meeste dinosauriërs zien er zo gruwelijk uit. Niemand – behalve filmmakers – hoopt dat ze ooit terugkeren. Ik kan moeilijk geloven dat de fauna... lees verder

Druk? Ga toch met je schildpad wandelen!


Geschreven 17 december 2015

‘Druk, druk, druk!’ Als we het tijdens korte ontmoetingen op straat graag over het weer hebben, dan nog veel liever over hoe gejaagd ons leven wel niet is. De wekker op half zeven. De file. De meerkamp op het werk. En thuis - jawel, zelfs daar - druk, druk, druk. En wanneer spreken we nog eens af? (Of heb je het te druk?) Peilingen bevestigen ons aanvoelen. Terwijl in 1965 nog een kwart van de mensen zich altijd opgejaagd voelde,... lees verder

De finale: mijn eigen gefermenteerd wortelsap proeven

Geschreven 5 november 2015

Dertig dagen geleden ging deze bokaal met wortelsap de kelder in. Vandaag mag de pot voor het eerst terug open. En vooral, vandaag mag ik eindelijk proeven van mijn eerste fermentatiebrouwsel.De geur blijkt bij het openen alvast stukken beter dan wat ik rook in de bokaal die ik na drie dagen opende. Toen was de geur vooral composthoop-achtig, vandaag ruik ik de zuurheid die ook uit flessen cider of geuze opstijgt. De smaak is zout-zuur. Te zout eigenlijk volgens de... lees verder

Speuren naar probiotica in wortelsap

Geschreven 1 oktober 2015

Welke micro-organismen helpen bij het fermenteren van voedsel? En zitten daar interessante soorten tussen die bijvoorbeeld geschikt zijn als probiotica om bepaalde aandoeningen mee te behandelen? Bio-ingenieurs van de Universiteit Antwerpen zoeken het uit in het gefermenteerde wortelsap dat ikzelf en 39 andere vrijwilligers thuis hebben gebrouwen. Dit zijn ze, mijn ferme pekes. Drie liter wortelsap dat nu in mijn kelder mag gaan fermenteren. De bokalen zijn gelabeld volgens de dag waarop ik er een staal uit moet nemen: bokaal... lees verder

Bacteriën als keukenhulpjes

Geschreven 25 september 2015

Château Margaux 1977 of gefermenteerd groentesap? Klanten van het West-Vlaamse toprestaurant In de Wulf kiezen tegenwoordig resoluut voor de tweede optie als begeleiding bij het eten dat chef Kobe Desramaults hen serveert. Ook meer en meer avontuurlijke thuiskoks wagen zich aan fermentatie - eenvoudig gezegd: bacteriën, gisten en schimmels minstens een paar weken loslaten op vers voedsel in de hoop gedurfde smaken uit te lokken of de houdbaarheid van het voedsel te verlengen. Klinkt spannend, toch? Maar hoe veilig is... lees verder