Over Sara Vicca

Avatar of Sara Vicca

Van op de eerste rij volg ik het verhaal rond klimaatverandering. In mijn eigen onderzoek (als postdoctoraal onderzoekster aan de Universiteit Antwerpen) gaat het vooral over hoe klimaatverandering de koolstofcyclering in bossen en andere land-ecosystemen beïnvloedt. Op hun beurt beïnvloeden deze responsen klimaatverandering, soms via een positieve feedback (versterkend), soms via een negatieve (afzwakkend). Sinds 1960 slaan landecosystemen een belangrijke fractie van onze CO2-uitstoot op. Zonder deze buffer (die goed is voor bijna 30% van onze uitstoot) zou klimaatverandering zich dus veel sneller manifesteren. Maar, verschillende factoren vormen een bedreiging voor deze belangrijke buffer. Ontbossing, klimaatverandering, en nutriëntenlimitatie zijn er enkele die in deze blog ter sprake zullen komen.
Weinigen die onderzoek doen naar specifieke aspecten van klimaatverandering beperken zich tot hun eigen vakgebied, en dat geldt ook voor mij. Het is een aangrijpend en allesomvattend onderwerp dat eindeloos boeit en steeds aanzet tot verder graven in bestaande en nieuwe studies en gebeurtenissen. Van meteorologie tot economie, van ijskappen en oceaanstromingen tot mitigatiestrategieën. Ja, zelfs sociologie en neurobiologie maken er deel van uit. Uiteraard beperk ik me hier meestal tot mijn specialisatie, maar af en toe komen ook die andere aspecten van klimaatverandering aan bod.

Feedback-klimaat slaat op de feedbacks die zo belangrijk zijn in het gebeuren rond klimaatverandering. Feedbacks vanuit de biosfeer, maar ook feedbacks vanuit de samenleving (denk bv. aan meer doorgedreven acties na bepaalde rampen) bepalen de snelheid van klimaatverandering en van de noodzakelijke aanpassingen aan klimaatverandering. Er heerst als het ware een feedback-klimaat.

 

Alle Posts door Sara Vicca

 
 

Bibberen in Zuid-Europa

Geschreven 6 januari 2017

  In Italië, Servië, Roemenië, Polen is het deze dagen ijskoud en valt de sneeuw vaak met bakken uit de lucht. In Italië is het even koud als in Noorwegen en in Griekenland hebben de vele mensen in vluchtelingenkampen het extra hard te verduren vanwege het koude weer. Hoe kan het dat het zo koud is in Zuid-Europa, terwijl het hier nog wel meevalt? En moet de opwarming van de Aarde hier nu eigenlijk geen stokje voor steken? Het is de straalstroom... lees verder

Antwoorden aan een klimaatscepticus

Geschreven 3 januari 2017

Op mijn vorige blog kreeg ik een vrij uitgebreide reactie van een klimaatscepticus. Zoals steeds komen zulke sceptici aandraven met opmerkingen die voor een leek misschien logisch klinken, maar het zijn steeds weer onwaarheden of uit context getrokken halve waarheden. Doorgaans is het beter niet rechtstreeks te reageren op uitlatingen van klimaatsceptici. Ze staan immers niet open voor een discussie gebaseerd op wetenschappelijke feiten, maar dienen ofwel andere belangen, of proberen door het uitpikken (en verdraaien) van bepaalde feiten hun wereldbeeld in... lees verder

Het land als buffer tegen klimaatverandering – maar voor hoe lang?

Geschreven 23 december 2016

Landecosystemen zoals bossen en graslanden wisselen enorme hoeveelheden CO2 uit met de atmosfeer. Globaal gezien circuleert er maar liefst 12 keer meer CO2 doorheen de ecosystemen (opname via fotosynthese, afgifte via respiratie, zie figuur 1) dan de mens uitstoot. Dit betekent dat een relatief klein onevenwicht in de CO2-uitwisselingsbalans van ecosystemen een belangrijk effect kan hebben op ons klimaat. Momenteel zijn opname en afgifte van CO2 door landecosystemen niet in evenwicht. Gelukkig voor ons is fotosynthese momenteel groter dan respiratie en vormen... lees verder

Het mycorrhiza-mysterie

Geschreven 30 juni 2016

Over hoe schimmels mee bepalen of een plant kan profiteren van verhoogde atmosferische CO2 concentraties.   Tuinbouwers weten al lang dat hun planten sneller groeien door extra CO2 in de serre te pompen. Toch heerst er onder wetenschappers een groot debat of de verhoogde CO2-concentratie in de atmosfeer (door de verbranding van fossiele brandstoffen) de plantengroei op aarde op eenzelfde manier stimuleert. Veel wetenschappers hopen zelfs dat dit “CO2-bemestingseffect” de productiviteit van voedingsgewassen en bossen zal verhogen. Dat is ook wat wordt... lees verder

Hoe detecteer je droogte-effecten vanuit de ruimte?

Geschreven 24 juni 2016

Remote sensing is een techniek die toelaat om in te schatten hoe planten op het land groeien en functioneren. Een satelliet detecteert de straling die wordt uitgezonden of gereflecteerd door een oppervlak op aarde. Dit signaal laat vervolgens toe om verschillende indicatoren voor het functioneren van vegetaties te berekenen. Zo kunnen sommige signalen gebruikt worden om groene biomassa in te schatten, en recent nog werden zulke data  er bvb. aangetoond dat de aarde groener wordt door de toenemende CO2 concentraties in de atmosfeer (Fig. 1).  Maar,... lees verder

Wordt 2015 het kanteljaar voor de CO2-emissies?

Geschreven 10 december 2015

Goed nieuws! 2015 zal naar alle waarschijnlijkheid de geschiedenis ingaan als het jaar dat de CO2 uitstoot niet (meer) steeg (Fig. 1) terwijl er toch geen crisis was. Tot nu toe bleef de jaarlijkse CO2-emissie toenemen, behalve in tijden van crisis (waarna we steeds ‘een tandje bijstaken’ en de toename nog versterkte (Fig. S1, zie onder). De reden voor de daling in 2015 is een afname van het kolengebruik (vnl. in China) en een toename van hernieuwbare energie.   We... lees verder

Hittegolven, de straalstroom en klimaatverandering

Geschreven 7 juli 2015

Europa heeft dit jaar al vroeg te kampen met een hittegolf. Op vele plaatsen sneuvelden de voorbije week temperatuurrecords. Bij ons was de nacht van 3 op 4 juli de warmste nacht sinds het begin van de metingen, in Duitsland liep de temperatuur op sommige plaatsen op tot 40.3 °C – ook een record. Van Londen tot Cordoba was het bakken. Waarom? De schuld van de straalstroom, zou Armand Pien zeggen. Deze band van snelle wind op zo’n 10 km... lees verder

Wanneer omslagelementen hun kantelpunt bereiken

Geschreven 21 mei 2015

 De West-Antarctische ijskap voorbij het point of no return.   Vorige week in de gerenommeerde Britse krant The Guardian: het point of no return voor de West-Antarctische ijskap (WAIS) is bereikt. Twee recente studies (Joughin et al, 2014, en Rignot et al, 2014) tonen aan dat o.a. de gletsjers Thwaites en Pine Island (Fig. 1) op WAIS steeds sneller afsmelten en dat dit afsmelten onstopbaar geworden is. Het is meer dan waarschijnlijk dat de rest van WAIS ook volgt. Het... lees verder