Een keerpunt

22 december 2016 door johndepoorter in Geen categorie

Het liefst had ik de voorbije weken met de grote trom verkondigd dat ik 'het' eindelijk gevonden had, dat ik een ontegensprekelijk bewijs had voor mijn theorie. Er waren verschillende momenten dat ik er schijnbaar bijna was. Ik vond toen bizarre meetresultaten die ik hoopte te verklaren vanuit mijn halfgeleiderideeën. Alleen ontdekte ik telkens opnieuw dat het over andere effecten ging.

2016-11-11-08-45-34Eigenlijk zijn NMR toestelen zoals Eliot veel te gevoelig voor zuiver water. Ze worden vooral gebruikt om kleine concentraties aan opgeloste stoffen in water te detecteren en zijn niet optimaal om naar water zelf te kijken. Ik heb moeten leren om Eliot foutief (minder gevoelig) af te stellen. Pas toen kregen de meetresultaten betekenis. Een toestel foutief afstellen is niet iets dat je in een standaard NMR handleiding vindt en bijna had ik mijn enthousiasme hierop kapot gebeten.

dont-doubt-yourself-there-are-plenty-of-people-who-will-do-that-forVorige week overviel me tijdens de nachtelijke uren, voor de eerste maal in maanden, een gevoel van twijfel. Was ik het niet te ver aan het zoeken? Was deze weg niet te moeilijk? Ik raakte er tijdens die nachtelijke uren niet echt aan uit. De volgende morgen vielen mijn vermoeide ogen op een paper van Hindman, die Yves al een kleine maand geleden op mijn bureau had gelegd om eens na te lezen. Hindman onderzocht reeds in de jaren 60 water met NMR. Hij vertrok daarbij ook vanuit het idee dat water bij kamertemperatuur voor meer dan 80 % uit ijs bestond. Ik zag dat hij met dezelfde formules werkte die ik de voorbije week moeizaam had afgeleid en hij verwees naar het werk van een heleboel andere wetenschappers die ook het ijs-wateridee hadden onderzocht. Plotseling voelde ik me niet meer alleen, de twijfel verdween als sneeuw voor de zon.

Gestimuleerd door deze nieuwe ideeën begon ik al mijn waterstalen opnieuw uit te meten. En traag maar zeker tekende zich een duidelijk patroon af. Ik probeerde het ook uit op de minispec, het andere NMR toestel, en ook daar vond ik hetzelfde patroon. Een hele opluchting. Voor het eerst mat ik iets fundamenteel en ben ik over de kleine kantjes van de meettoestellen geraakt. De natuur kan nu eindelijk mijn vragen beantwoorden.

De voorbije week zijn de vibes volledig terug. Ik durf nog geen zware uitspraken over de resultaten, maar het ziet er naar uit dat de rebellen toch gelijk gaan krijgen. Er ontstaan, zij het heel geleidelijk (in de orde van dagen), dikke lagen (grootte-orde 0.1 mm) gestructureerd water in de buurt van glasoppervlakken. Dit is een belangrijk keerpunt, want enkel als ik het gedrag van die oppervlaktelaagjes volledig begrijp kan ik aantonen dat water een halfgeleider is.

great-barrier-reef-dead-684571Sommigen hadden het op voorhand voorspeld: juist nu het interessant wordt, begint mijn meettijd op te raken. Ik beschik nog over enkele weken verspreid over de komende 3 maanden. Nog steeds heb ik er het volste vertrouwen in dat ik tevreden uit Australië ga terugkeren. Wat afstand nemen, na drie maanden heel intensief werken, is vermoedelijk enkel een goede zaak. De beste ideeën krijg je toch maar in de tussentijd. De eindejaarsperiode wordt een familiegebeuren en we gaan de komende maanden doorheen Australië reizen, o.a. Tasmanië bezoeken en het groot barrièrerif. Het Australische water blijft me omringen.


12 reactie op “Een keerpunt”

  1. Geert van de Vlotten Beantwoorden | Permalink

    Ik wist niet dat water bij kamertemperatuur voor 80% uit ijs bestaat? Kan je een voorbeeld geven?

    • johndepoorter Beantwoorden | Permalink

      Dag vlotte Geert,

      ja je vlotten drijven eigenlijk op ijs. In echt ijs hebben alle watermoleculen 4 bindingen waardoor je de gekende vaste structuur krijgt. In vloeibaar water bij kamertemperatuur zijn nog 80% van die bindingen aanwezig. Het zijn de 20% gebroken bindingen die er voor zorgen dat het water zijn vloeibaar karakter krijgt, maar het merendeel van het water is en blijft ijs.

      geniet van ijstijden in Gent,

      John

  2. nele vervenne Beantwoorden | Permalink

    Ongelooflijk John, heerlijk moet het voelen! Geniet ervan***

  3. ward Beantwoorden | Permalink

    Hi John !

    Misschien kan een meting van D2O met sporen H2O je wel wat leren?
    Gezien je schrijft: "Ze worden vooral gebruikt om kleine concentraties aan opgeloste stoffen in water te detecteren en zijn niet optimaal om naar water zelf te kijken."

    Doe dat daar nog goed!
    Ward

    • johndepoorter Beantwoorden | Permalink

      Bedankt Ward,

      ja, dat is eigenlijk een heel goed idee. Ik gebruik D2O op dit moment enkel passief om de NMR frequency te locken. In de laatste experimenten was het D2O zelf een spelbreker omdat er steeds wat water in D2O zit (0.01%) en dat dit signaal van dezelfde grootte-ordes was van het water dat ik in mijn smalle buisjes heb zitten. Het was mijn idee om en andere locker te gebruiken, maar misschien is het ook interessant om gewoon zuiver D2O in de buisjes te steken.

      warme groeten,

      John

  4. Peter Beantwoorden | Permalink

    “La chance ne sourit qu’aux esprits bien préparés” zei Louis Pasteur ooit. Veel goeie moed nog!

  5. wim Beantwoorden | Permalink

    Dag kleine broer,

    Je weet wel dat ik er niets van begrijp maar ik kan wel duidelijk tot hier voelen dat het vuur binnen in jezelf nooit volledig is uitgedoofd. Niet dat ik daar ooit had voor gevreesd. Ik reis graag stilletjes mee in de warme gloed die jou, die jullie, omringt en waarbinnen alles voorlopig netjes verborgen ligt. Wat nu nog verborgen is zal het niet blijven, dat weet ik omdat ik je toch een heel klein beetje ken.
    Het ga jullie goed ginds en geniet waar jullie kunnen.
    Wim

  6. Maaike Afschrift Beantwoorden | Permalink

    Ontzettend boeiend, John! En, eerlijkheidshalve, voor mij ook behoorlijk ingewikkeld. Laat ons zeggen dat ik mee ben met het procesverloop en van de inhoud de gaten in de kaas moet verdragen ;-) .
    Veel groetjes,
    Maaike

  7. Martine Beantwoorden | Permalink

    Beste John en familie, ik stuur jou een liefdevol pakketje met onze allerbeste wensen voor een gelukkig, gezond en vreugdevol 2017!
    Jouw doorzettingsvermogen is bewonderswaardig, John. Jouw verslaggeving lees ik telkens met veel interesse. Ik wens jou nog veel moed en succes in jouw onderzoek!

    Wat zal ik ook blij zijn om jou terug te zien in Oosterzele! Ik mis jouw lessen Tai Chi enorm!

    Hier is het momenteel aan 't sneeuwen...en ik kan mij voorstellen dat jij dit nu ook wel een beetje zult missen...?

    Geniet alvast van jullie schitterende reis!
    Tot binnenkort!
    Warme groeten
    Martine

Een reactie geven